Algemene informatie

Levertumoren kunnen worden onderverdeeld in goedaardige levertumoren en kwaadaardige levertumoren. Het verschil hier tussen is grofweg dat goedaardige levertumoren niet uitzaaien of doorgroeien in andere organen. Dit betekent niet dat ze altijd onschuldig zijn: ze kunnen ongemak geven door hun grootte, een kleine of grote bloeding veroorzaken of veranderen in een kwaadaardige tumor.

U vindt hier informatie over de meestvoorkomende soorten goedaardige levertumoren. De informatie is verkregen van de Maag Lever Darm Stichting en de Nederlandse Leverpatiënten Vereniging.

Voor uitgebreidere, wetenschappelijke informatie kunt u ook terecht op onze pagina voor medische professionals. Deze informatie dient als naslagwerk voor hen. Ga altijd met uw behandelend arts in overleg over uw eigen situatie. U vindt de informatie op deze pagina.

Laatste update: 22-06-2018

De lever

De lever is een groot en belangrijk orgaan in ons lichaam. Zonder lever kunnen we niet leven. Het is onze chemische fabriek. De lever zorgt ervoor dat we belangrijke voedingsstoffen uit het bloed kunnen opnemen en gebruiken voor allerlei processen. Daarnaast maakt de lever giftige stoffen onschadelijk en ruimt hij afvalstoffen op. Al met al vinden er zo’n 600 verschillende processen in de lever plaats. De lever ligt in onze rechterbovenbuik vlak achter de ribben.

Laatste update: 22-06-2018

Leveradenoom

Wat is een leveradenoom?

Een leveradenoom is een goedaardige tumor in de lever. Leveradenomen zijn meestal duidelijk begrensd en afgekapseld. Dit is een belangrijk verschil met kwaadaardige levertumoren. De grootte van een leveradenoom kan erg verschillend zijn: van 1 centimeter tot meer dan 20 centimeter.

Leveradenomen komen vooral voor bij vrouwen in de leeftijd van 20-50 jaar, maar kunnen ook bij mannen voorkomen. Het is een zeldzame aandoening. Heel soms kunnen grote adenomen gaan bloeden of kwaadaardig worden.

Een leveradenoom is een goedaardige tumor in de lever. Leveradenomen zijn meestal duidelijk begrensd en afgekapseld. Dit is een belangrijk verschil met kwaadaardige levertumoren. De grootte van een leveradenoom kan erg verschillend zijn: van 1 centimeter tot meer dan 20 centimeter.

Leveradenomen komen vooral voor bij vrouwen in de leeftijd van 20-50 jaar, maar kunnen ook bij mannen voorkomen. Het is een zeldzame aandoening. Heel soms kunnen grote adenomen gaan bloeden of kwaadaardig worden.

Hoe ontstaat het?

Het ontstaan van leveradenomen heeft in veel gevallen waarschijnlijk te maken met hormonen. Leveradenomen worden voornamelijk vastgesteld bij vrouwen na langdurig gebruik van orale anticonceptiemiddelen (‘de pil’) en tijdens zwangerschap. Het hormoon oestrogeen speelt hierbij vermoedelijk een belangrijke rol. Zeldzamere oorzaken zijn stofwisselingsziekten, het gebruik van anabole steroïden of het in de familie voorkomen van leveradenomen in combinatie met diabetes (suikerziekte). In het laatste geval gaat het om een erfelijke variant. Ook overgewicht is een algemene risicofactor voor het krijgen van een of meer adenomen. In zeer zeldzame gevallen komen leveradenomen ook voor bij patiënten met een stofwisselingsziekten. Dit zijn met name MODY-diabetes en glycogeenstapelingsziekte.

Het ontstaan van leveradenomen heeft in veel gevallen waarschijnlijk te maken met hormonen. Leveradenomen worden voornamelijk vastgesteld bij vrouwen na langdurig gebruik van orale anticonceptiemiddelen (‘de pil’) en tijdens zwangerschap. Het hormoon oestrogeen speelt hierbij vermoedelijk een belangrijke rol. Zeldzamere oorzaken zijn stofwisselingsziekten, het gebruik van anabole steroïden of het in de familie voorkomen van leveradenomen in combinatie met diabetes (suikerziekte). In het laatste geval gaat het om een erfelijke variant. Ook overgewicht is een algemene risicofactor voor het krijgen van een of meer adenomen.

Leveradenoom en zwangerschap

Kan iemand met een leveradenoom veilig zwanger worden? Een zwangerschap is mogelijk, maar het is belangrijk om dit goed te bespreken met zowel een MDL-arts als uw gynaecoloog. Er bestaat geen algemeen geldend advies voor vrouwen met een leveradenoom en een zwangerschapswens, omdat elke situatie anders is. Niet alleen de grootte van het adenoom, ook de plaats van het adenoom in de lever speelt een rol in dat advies. Er is een kans dat een adenoom gaat groeien tijdens een zwangerschap, maar dit hoeft niet. Vrouwen met een klein adenoom (kleiner dan 5 cm) lijken veilig zwanger te kunnen worden. Samen met uw behandelaars kunt u de afweging maken of een zwangerschap in uw situatie veilig is. Als u eenmaal zwanger bent, wordt uw lever gedurende de hele zwangerschap intensief gecontroleerd.

Wat zijn de klachten?

Een leveradenoom kan aanwezig zijn zonder dat iemand klachten heeft. Een adenoom wordt dan vaak bij toeval ontdekt. Leveradenomen kunnen echter wel klachten veroorzaken. Veel patiënten geven aan last te hebben van (vage) buikpijn rechtsboven in de buik.

Leveradenomen kunnen heel soms gaan bloeden, waardoor de lever opzwelt. In hele extreme gevallen scheurt het adenoom, wat ernstige inwendige bloedingen kan veroorzaken. Deze kans is met name aanwezig bij grote adenomen. Klachten die hierbij ontstaan zijn hevige buikpijn en een plotselinge lage bloeddruk. Dit kan vervolgens weer tot hartkloppingen en duizeligheid of flauw vallen leiden.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Er zijn verschillende onderzoeken mogelijk om de diagnose leveradenoom te stellen. De huisarts zal lichamelijk onderzoek doen. Hierbij kan de lever pijnlijk en opgezet aanvoelen. Met bloedonderzoek kunnen afwijkingen in de leverfuncties aangetoond worden. Een leveradenoom geeft echter lang niet altijd afwijkende leverfuncties. De huisarts kan u daarom doorverwijzen naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. In eerste instantie wordt daar vaak een (contrast) echo van de lever gemaakt. Deze wordt zo nodig gevolgd door verder beeldvormend onderzoek om de diagnose met zekerheid te kunnen stellen. Veel vaker worden leveradenomen per toeval gevonden, bijvoorbeeld bij een radiologisch onderzoek van de bovenbuik.

De volgende onderzoeken kunnen ingezet worden om de diagnose leveradenoom te stellen:

  • (Contrast) echografie
    Een echografie is een beeldvormend onderzoek waarbij gebruik gemaakt wordt van geluidsgolven. Uw buik wordt ingesmeerd met een soort gel om de geluidsgolven goed te geleiden. Vervolgens beweegt de arts over uw buik met een apparaatje dat geluidsgolven uitzendt en weer opvangt. De verschillende soorten weefsels in en rond de lever weerkaatsen deze golven allemaal op een andere manier. De teruggekaatste golven vormen op een monitor een beeld. Soms wordt contrastvloeistof gebruikt bij een echografie om een nog beter beeld te krijgen, deze contrastvloeistof wordt via een ader ingespoten. Tumoren zijn meestal op te sporen met een (contrast)echo. In sommige gevallen is een CT-scan, MRI-scan of leverbiopsie nodig om met zekerheid vast te stellen dat het om een leveradenoom gaat.
  • Beeldvormend onderzoek
    Een CT-scan en een MRI-scan zijn beeldvormende onderzoeken die een nauwkeuriger beeld geven dan een echo. Een CT-scan wordt gemaakt met behulp van röntgenstralen. Bij een MRI-scan wordt gebruik gemaakt van een sterk magneetveld en radiogolven. Bij beide onderzoeken spuit de arts meestal een contrastmiddel in uw bloed om een duidelijker beeld te krijgen. Uw lever wordt op beeld weergegeven in doorsneden (plakjes). Een leveradenoom is het beste te zien op een MRI-scan met een lever specifiek contrast.
  • Leverbiopsie
    In sommige gevallen is een leverbiopsie noodzakelijk om de diagnose met zekerheid te kunnen stellen of het type adenoom te kunnen bepalen. Bij dit onderzoek brengt de arts een dunne, holle naald via uw buikwand tussen uw ribben. De arts schuift deze naald op tot in de tumor in de lever. Hier zuigt hij vervolgens wat weefsel af. Dit weefsel (het biopt) wordt vervolgens in het laboratorium onderzocht. Een leverbiopsie wordt onder plaatselijk verdoving gedaan, vaak gecombineerd met een roesje waardoor u slaperig bent. Er is een kleine kans op complicaties zoals bloedingen. Het is daarom geen onderzoek van eerste keus.

In veel ziekenhuizen worden patiënten met een leveradenoom standaard getest op hepatitis B en C. Dit wordt gedaan omdat bij een (chronische) hepatitis B of C het veel moeilijker is om onderscheid te maken tussen een goedaardig leveradenoom en een kwaadaardige levertumor (HCC). Als dit onderscheid lastig te maken is, kan toch een operatie geadviseerd worden. Mensen kunnen besmet zijn met het hepatitis B of C virus zonder het te merken.

 Hoe wordt een leveradenoom behandeld?

Als met zekerheid de diagnose leveradenoom is gesteld, is de volgende stap het wegnemen van alle zaken die invloed kunnen hebben op de groei van het leveradenoom. Bijvoorbeeld door het stoppen van de anticonceptiepil of prikpil bij vrouwen. Na een aantal maanden wordt bekeken wat er van het adenoom overgebleven is.

Afhankelijk van de grootte van het adenoom, de kans op bloedingen en de klachten, kan de arts het volgende  voorstellen:

  • Stoppen pilgebruik
    Vrouwen met een leveradenoom die de anticonceptiepil gebruiken, wordt aangeraden daarmee te stoppen. In sommige gevallen wordt het adenoom na het stoppen met pilgebruik namelijk (veel) kleiner en is geen verdere behandeling nodig. Een hormoonspiraal (‘spiraaltje’) kan wel gewoon gebruikt worden.
  • Regelmatig beeldvormend onderzoek
    Om het leveradenoom in  de gaten te houden kan de arts voorstellen dat u zich regelmatig laat controleren op de polikliniek door middel van beeldvormend onderzoek. De frequentie en termijn van de controles is verschillend. Dit is afhankelijk van de grootte en de plaats van het adenoom en van uw klachten.
  • Een verwijdering van het adenoom
    Soms wordt een ingreep voorgesteld om het adenoom te verwijderen (operatie). Soms moet het adenoom daarvoor eerst verkleind worden. Een leveradenoom geeft een kleine kans op bloedingen. Hoe groter de tumor, hoe groter het risico op een bloeding. Vanaf 5 cm wordt de tumor daarom vaak operatief verwijderd. Als de tumor kleiner is meestal niet.

De lever is een orgaan met een goed herstelvermogen. Een operatie is echter ingrijpend en niet altijd mogelijk. Bovendien is er altijd een kans op complicaties.  De arts zal daarom alleen voorstellen om te opereren als:

  • de diagnose leveradenoom niet met zekerheid te stellen is
  • u een dermate groot leveradenoom heeft, dat er een reële kans is op complicaties door scheuren
  • u besmet bent met het hepatitis B of C virus

Bij mensen met hepatitis B of C is het onderscheid tussen een kwaadaardige levertumor en een goedaardig  leveradenoom moeilijk te maken. Daarom wordt bij hen het adenoom wel vaak operatief verwijderd.

  • u veel last heeft van klachten, waarvan de redelijke verwachting is dat die klachten zullen verdwijnen na verwijdering van het leveradenoom.

Follow up

Bij adenomen groter dan 5 cm en als er sprake is van meerdere adenomen, wordt u altijd onder controle gehouden. Er wordt dan regelmatig beeldvormend onderzoek uitgevoerd. Voor vrouwen met een op zichzelf staand, klein adenoom geldt dat de controles niet meer nodig zijn zodra zij in de menopauze stoppen met het aanmaken van het hormoon oestrogeen. De frequentie van de controles hangt af van het type adenoom en de grootte. Er wordt onderzoek gedaan naar de verschillende types leveradenomen en welk controleschema het beste is per type.

bron: https://www.mlds.nl/ziekten/leveradenoom/ 

Laatste update: 22-06-2018

Focaal Nodulaire Hyperplasie (FNH)

Wat is FNH?

FNH is een goedaardige levertumor die ontstaat uit levercellen en cellen van de galwegen. De grootte van de levertumor kan verschillend zijn. Kenmerkend voor FNH is de stervormige kern in het midden van de tumor. FNH komt weinig voor in Nederland, ongeveer 3 op de 1000 mensen krijgt de diagnose. FNH komt iets vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

Hoe ontstaat het?

De oorzaak voor FNH is nog onbekend. Vaak zijn mensen met FNH verder gezond. Men denkt dat FNH ontstaat door een toename van het aantal levercellen als reactie op een toegenomen doorbloeding op een bepaalde plaats in de lever. Vaak wordt in de goedaardige tumor een abnormale slagader gevonden die deze extra doorbloeding veroorzaakt. Er is wetenschappelijk geen duidelijke relatie aangetoond tussen het ontstaan van FNH en het langdurig gebruik van orale anticonceptie (‘de pil’), er is voor vrouwen met FNH daarom geen reden om met de pil te stoppen.

Wat zijn de klachten en symptomen?

In de meeste gevallen veroorzaakt FNH geen klachten. Soms is er sprake van vage pijnklachten of een drukkend gevoel rechtsboven in de buik. Als de goedaardige tumor erg groot is en zich in de linker leverkwab bevindt, kan de maagontlediging erdoor verstoord zijn. Dit uit zich in een wat misselijk en vol gevoel na een maaltijd.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Omdat er meestal geen klachten zijn, wordt FNH bijna altijd bij toeval ontdekt. Bijvoorbeeld bij een radiologisch onderzoek van de bovenbuik. De volgende onderzoeken kunnen ingezet worden om de diagnose FNH met zekerheid te stellen:

  • (Contrast)echografie
    Een echografie is een beeldvormend onderzoek waarbij gebruik gemaakt wordt van geluidsgolven. Uw buik wordt ingesmeerd met een soort gel om de geluidsgolven goed te geleiden. Vervolgens beweegt de arts over uw buik met een apparaatje dat geluidsgolven uitzendt en weer opvangt. De verschillende soorten weefsels in en rond de lever weerkaatsen deze golven allemaal op een andere manier. De teruggekaatste golven vormen op een monitor een beeld. Soms wordt contrastvloeistof gebruikt bij een echografie om een nog beter beeld te krijgen, deze contrastvloeistof wordt via een ader ingespoten. Tumoren zijn meestal op te sporen met een (contrast)echo. In sommige gevallen is een CT-scan of een MRI-scan nodig om met zekerheid vast te stellen dat het om FNH gaat.
  • Beeldvormend onderzoek
    Een CT-scan en een MRI-scan met leverspecifiek contrast zijn beeldvormende onderzoeken die een nauwkeuriger beeld geven dan een echo. Zo’n 80% van de goedaardige FNH-tumoren  heeft een typisch stervormige kern, welke op scans goed te zien is. Hierdoor kan onderscheid gemaakt worden tussen een goedaardige FNH-tumor  en andere tumoren. Een CT-scan wordt gemaakt met behulp van röntgenstralen. Bij een MRI-scan wordt gebruik gemaakt van een sterk magneetveld en radiogolven. Bij beide onderzoeken spuit de arts meestal een contrastmiddel in uw bloed om een duidelijker beeld te krijgen. De lever wordt op beeld weergegeven in doorsneden (plakjes). Meestal kan met beeldvormend onderzoek met zekerheid de diagnose FNH worden gesteld. Is dat niet het geval dan kan een leverbiopsie worden uitgevoerd.
  • Leverbiopsie
    Heel soms is een leverbiopsie nodig om de diagnose FNH met zekerheid te kunnen stellen, maar dit is geen onderzoek van eerste keus. Bij dit onderzoek brengt de arts een dunne, holle naald via de buikwand tussen uw ribben. De arts schuift deze naald op tot in de tumor in de lever. Hier zuigt hij vervolgens wat weefsel af. Dit weefsel (het biopt) wordt in het laboratorium onderzocht. Een leverbiopsie wordt onder plaatselijk verdoving gedaan, vaak gecombineerd met een roesje waardoor u slaperig bent. Er is een kleine kans op complicaties, zoals bloedingen.

Wat is de behandeling ?

Bij FNH is behandeling in het algemeen niet nodig. Geschat wordt dat 20% van de FNH-tumoren over de tijd kunnen gaan groeien. Als de tumor in grootte toeneemt en veel klachten veroorzaakt, kan er besloten worden om deze toch operatief te verwijderen. Heeft u pijn of andere klachten, bespreek deze altijd met uw arts.

Follow up
Als er met zekerheid een diagnose FNH is gesteld, hoeft u niet onder controle te blijven in het ziekenhuis.

Bron: https://www.mlds.nl/ziekten/focale-nodulaire-hyperplasie-fnh/

Laatste update: 22-06-2018

Leverhemangioom

Wat is een leverhemangioom?

Een leverhemangioom is een goedaardig gezwel van bloedvaten in de lever. Het gezwel bestaat uit meerdere holten die gevuld zijn met bloed. De grootte van een hemangioom varieert van enkele millimeters tot meer dan tien centimeter doorsnede.

Leverhemangiomen zijn de meest voorkomende goedaardige levertumoren. Waarschijnlijk heeft zo’n twee tot vier procent van de volwassen Nederlanders één of meerdere hemangiomen. Vaak worden ze bij toeval ontdekt omdat zeker kleine hemangiomen meestal geen klachten veroorzaken. Hemangiomen die groter zijn dan vier centimeter worden ook wel reuzenhemangiomen genoemd. Ook deze geven vaak nog geen klachten.

Hoe ontstaat een leverhemangioom?

De oorzaak van het ontstaan van hemangiomen in de lever is niet bekend. In enkele gevallen lijken hemangiomen te groeien tijdens de zwangerschap of het gebruik van de pil (orale anticonceptie). Er is echter nooit een duidelijke relatie aangetoond tussen hormonen en het ontstaan of de groei van hemangiomen.

Wat zijn de klachten en symptomen?

De meeste hemangiomen veroorzaken niet of nauwelijks klachten. Soms is er sprake van vage buikpijn in de rechterbovenbuik. Als een hemangioom groter wordt, kan de buikpijn heviger worden. Deze pijn wordt meestal veroorzaakt doordat het gezwel zo groot wordt dat het op omliggende organen of bloedvaten gaat drukken. Een groot hemangioom kan ook een bloeding veroorzaken.

Bij zeer grote hemangiomen (meer dan 10 – 15 cm) kunnen in zeldzame gevallen complicaties ontstaan, zoals stoornissen in de bloedcirculatie in het hemangioom. Hierbij kunnen koorts, nachtzweten en forse buikpijn voorkomen.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Een hemangioom wordt meestal bij toeval ontdekt tijdens een echografie van de bovenbuik. Een echografie is een beeldvormend onderzoek waarbij gebruik gemaakt wordt van geluidsgolven. De lever kan door middel van een echografie goed in beeld gebracht worden.

Soms kan de arts met een echografie niet met zekerheid vaststellen dat het om een hemangioom gaat.

In dat geval zal de arts een MRI-scan of CT-scan doen om de diagnose met zekerheid te kunnen stellen. Bij een CT-scan en een MRI-scan wordt de lever in doorsneden gedetailleerd in beeld gebracht. Een CT-scan maakt gebruik van röntgenstralen terwijl een MRI-scan gemaakt wordt met behulp van een sterk magnetisch veld. Bij beide onderzoeken wordt van tevoren contrastvloeistof toegediend om het beeld nog duidelijker te maken.

Wat is de behandeling?

In de meeste gevallen is een behandeling niet nodig. Alleen wanneer u klachten heeft of als er kans is op complicaties is een behandeling noodzakelijk. Kans op complicaties is vooral aanwezig bij zeer grote hemangiomen.

Als een behandeling noodzakelijk is, zal de chirurg in de meeste gevallen het hemangioom verwijderen tijdens een operatie.

Als een operatie niet mogelijk is, kan soms een andere behandeling uitgevoerd worden: een embolisatie. Een embolisatie is een behandeling waarbij kleine kunststof bolletjes in een bloedvat gespoten worden. Het bloedvat en het hemangioom verschrompelen hierdoor.

Bron: https://www.mlds.nl/ziekten/levercyste/

Laatste update: 22-06-2018

Levercyste

Wat is een levercyste?

Een cyste is een holte gevuld met vocht. Cysten in de lever komen vrij regelmatig voor. De afmeting van de levercyste kan variëren van enkele millimeters tot meer dan 10 cm doorsnede. Er kan sprake zijn van één of van meerdere cysten in de lever. Levercysten zijn onschuldig en veroorzaken meestal geen klachten. Als er wel klachten zijn, zijn verschillende behandelingen mogelijk.

Hoe ontstaat het?

Levercysten kunnen aangeboren zijn maar kunnen ook op latere leeftijd ontstaan. Er zijn verschillende oorzaken voor het ontstaan van levercysten:

  • Uitgezette galwegen.
    Een levercyste kan ook ontstaan doordat een galgang in de lever uitzet. Dit kan veroorzaakt worden door de erfelijke ziekte van Caroli. Hierbij gaan de galwegen in de lever op zwakke plekken uitzetten. Op deze plekken kunnen vervolgens cysten ontstaan. De oorzaak van de uitzetting van de galwegen kan echter ook onbekend zijn.
  • De erfelijke aandoening polycysteuze nierziekte.
    Bij 40% van de mensen met deze ziekte komen niet alleen cysten in de nieren voor maar ook in de lever.
  • Een Echinococcus infectie (hondenlintworm of vossenlintworm).
    De eitjes van deze wormen kunnen in de ontlasting van honden en vossen zitten. Als de mens deze eitjes binnen krijgt via verontreinigd drinkwater of voedsel, komen de eitjes in de darm terecht. Hier kunnen larven uit de eitjes komen. Deze larven worden in het bloed opgenomen en komen vervolgens meestal in de lever terecht. Ze kunnen echter ook in de longen, het hart, de hersenen of de nieren terecht komen. Uit de larve ontwikkelt zich een blaasworm. Vervolgens ontstaan blaasjes met vocht om de blaasworm heen en zo ontstaat er een cyste. In Nederland komt besmetting nauwelijks voor maar in minder hygiënische landen is er wel besmettingsgevaar. Deze cysten worden ook wel hydatide cysten genoemd.

Wat zijn de klachten en symptomen?

In de meeste gevallen veroorzaakt een cyste geen klachten. Soms is er sprake van vage pijnklachten in de rechterbovenbuik. Als de cyste erg groot is, of als u meerdere cysten heeft, kan de pijn duidelijker aanwezig zijn. In zeldzame gevallen kan een cyste gaan bloeden of scheuren. Dit geeft vaak hevige, plotselinge buikpijn. Deze kans is met name aanwezig als de cyste(n) erg groot is (zijn). Ook kunnen er klachten optreden als een grote cyste de galwegen en/of bloedvaten dichtdrukt.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Een levercyste wordt vaak bij toeval ontdekt tijdens een echo van de bovenbuik. Een echo is een beeldvormend onderzoek waarbij gebruik gemaakt wordt van geluidsgolven. De lever kan door middel van een echo goed in beeld gebracht worden. Soms is de arts niet zeker dat een gezwel, gevonden met de echo, een cyste is. In dat geval zal de arts een MRI-scan of CT-scan doen om de diagnose met zekerheid te kunnen stellen.

Bij een CT-scan en een MRI-scan wordt de lever in doorsneden gedetailleerd in beeld gebracht. Een CT-scan maakt gebruik van röntgenstralen terwijl een MRI-scan gemaakt wordt met behulp van een sterk magnetisch veld. Bij beide onderzoeken wordt van tevoren contrastvloeistof toegediend om het beeld nog duidelijker te maken.

Wat is de behandeling?

Als u geen last heeft van klachten is een behandeling niet nodig. Als u wel klachten heeft, zijn de volgende behandelingen mogelijk:

  • Punctie
    Door middel van een punctie kan het vocht uit de cyste worden afgevoerd. De cyste wordt leeggezogen via een holle naald die de arts via uw buikwand inbrengt. De arts doet zo’n punctie in combinatie met een beeldvormend onderzoek. Op het beeld (bijvoorbeeld de echo) ziet de arts precies hoe hij met de naald in de cyste komt. Een nadeel van een punctie is dat de cyste vaak na verloop van tijd weer terugkomt.
  • Injectie met alcohol
    Een punctie waarbij de cyste wordt leeggezogen, wordt meestal gecombineerd met het injecteren van alcohol. Nadat de cyste is leeggezogen, injecteert de arts ethanol (alcohol). Dit zorgt ervoor dat de cyste verhard. In ongeveer 70% van de gevallen is één behandeling voldoende om de cyste blijvend te verwijderen.
  • Operatie
    Wanneer bovenstaande behandelingen niet mogelijk of niet effectief zijn, is een operatie mogelijk. Tijdens de operatie kan de chirurg de cyste als het ware openmaken. De inhoud loopt dan in de buikholte. Deze behandeling wordt ook wel fenestratie genoemd. De chirurg kan ook de hele cyste verwijderen. Afhankelijk van het aantal cysten en de grootte van de cysten, besluit de chirurg welke methode de beste is.
  • Medicijn
    Een cyste die veroorzaakt wordt door een Echinococcus infectie kan behandeld worden met een wormdodend medicijn. Deze behandeling wordt met name gebruikt in combinatie met andere behandelmethoden.

Laatste update: 22-06-2018

Overige goedaardige levertumoren

Hier volgt informatie over alle overige (zeldzame) goedaardige levertumoren.

Laatste update: 22-06-2018